|
![]() |
18 mei | 19 mei | 20 mei | 21 mei | 22 mei | 23 mei | 24 mei | ![]() |
18 mei: De dag van vertrek is aangebroken. We zijn ruim op tijd op het vliegveld waar het al een drukte van belang is. Spullen die niet als handbagage mee mogen zitten allemaal in Ger's rugtas. Bij het inchecken blijken we toch nog een flesje water in de handbagage te hebben. We nemen nog snel een paar slokken en rollen dan het half lege flesje naar Dick die ons heeft weggebracht. Transavia vlucht HV5083 vertrekt met bijna een half uur vertraging naar Bergerac. Dat betekent wel dat van de iets meer dan twee uur die we hadden om onze trein naar Mont-de-Marsan te halen we een klein half uur kwijt zijn. Bij aankomst blijkt echter dat het vliegtuig met slechts 10 minuten vertraging om 14:36 uur is geland. Dat scheelt wel maar te trein van 16:32 halen blijft spannend. We halen de bagage van Ger op en gaan op zoek naar vervoer dat ons naar het station kan brengen. We hebben nog twee uur! We hebben de trein gehaald maar hij blijkt toch anders te rijden dan we
veronderstelden. Met drie kwartier vertraging komen we in Bordeaux aan
i.p.v. Mont-de-Marsan
. Maar niemand klaagt hierover. Om in Mont-de-Marsan
te komen moeten we met de trein naar Morcenc waar we overstappen op
de trein naar ons einddoel, Mont-de-Marsan
waar we uiteindelijk tegen tienen aankomen. Bij het station worden we
opgewacht door de man met de sleutel van onze slaapplaats. Gelukkig heb ik
hem kunnen bereiken om hem over onze vertraging te informeren.. |
|
19 Mei: Na het ontbijt gaan we op weg naar Saint Sever waar we zullen slapen. ![]() |
|
20 Mei: ![]() |
|
21 Mei: Hagetmau -> Orthez. Het lopen gaat goed vandaag. Na zo'n 21 km kijken we elkaar aan: heb jij nog puf? Ja? Ik ook. En we lopen door. In totaal vandaag ca 28 km gelopen. Na deze, toch best pittige tocht komen we aan in Orthez, een schattig stadje aan een rivier. De ontvangst in de refugio, gerund door twee Belgen, is geweldig. Zo wie zo zijn de slaapgelegenheden mooi en geweldig. Er wordt heerlijk gekookt en de fles wijn ontbreekt niet op tafel. ![]() |
|
22 Mei: Orthez -> Sauveterre de Bearn. De slaapplaats voor vanavond hebben we voor ons vertrek al geregeld wat wel zo'n 24 km lopen inhoudt. Maar tot nu toe ging het lekker, we hebben de loop er goed in ondanks dat het richting de Pyreneeën lopend wel geleidelijk omhoog gaat. Sauveterre is een vestingstadje met een groot, hoog gelegen kasteel, te bereiken via een lange stenen trap. Aangekomen bij ons onderkomen wordt de deur geopend door een echte, broodmagere hippie met een staartje. Het is wel de bedoeling dat we hier eten en ontbijten wordt ons verteld. Het ziet er eigenlijk niet uit maar toch heeft het, met grote kleden aan de muur, wel iets. In de badkamer staat een grote, pikzwarte negerin uit Kameroen zich op te maken. In het slaapgedeelte, een grote zaal, is geen bed hetzelfde. We treffen weer de twee Vlamingen en een vrouw uit noord Frankrijk aan. De hippie heeft heerlijk gekookt, hij stond maar in de keuken, gewoon ontroerend om te zien. Het rook al verrukkelijk, allerlei gezonde dingen, kippenvleugeltjes met een heerlijke saus. Als we 's ochtends beneden komen is alles al opgeruimd, de tafel gedekt en staat de koffiepot klaar, we hoeven deze alleen maar aan te zetten. De hippie komt beneden als we weggaan. Hij heeft wel een hulpje in de keuken die van alles aan het klaarmaken is. Moet wel af en toe aan Lies denken, poe. ![]() |
![]() ![]() |
23 Mei: Sauveterre de Bearn -> Saint Palais. Vandaag doen we rustig aan want onze rug en benen beginnen op te spelen. We stoppen daarom, na 15,4 km (Ger heeft een nieuw mobieltje waarmee ze de gelopen afstand bijhoudt) in St. Palais waar we eten en overnachten. Onderweg is het steeds helder maar bewolkt weer met af en toe een heerlijk zonnetje. Gisteren in het oude huis hadden we het wel echt koud. Ger, nog niet helemaal los op haar nieuwe mobieltje, probeert via WhatsApp
een
foto van mij
(zie foto hiernaast) naar Dick te sturen. Uiteindelijk lukt het haar. |
|
24 Mei: Saint Palais -> Ostabat. De rugzak lijkt steeds zwaarder te worden sms ik aan Dick waarop hij vraagt of ik soms steeds kleine aandenkentjes verzamel voor thuis. Tegen de middag richting Harambels en met twee bergen voor de boeg begint het echt zwaar te worden. |
![]() |
![]() |
![]() |